zelfontwikkeling

Bewuste creators in het collectief bewustzijn

Onderweg, ergens halverwege mijn duistere pubertijd, verloor ik de verantwoordelijkheid voor mijn leven uit het oog. Het herinneren van het meesterschap over mijn realiteit, vroeg om diepgaand lijden en evenveel contemplatie. Achteraf gezien was dit de kortste weg naar de persoon die ik vandaag met plezier ben. Het invullen en scheppen van een leven is zoveel doelgerichter en aangenamer wanneer je doordrongen bent van het besef over je verantwoordelijkheid en scheppingskracht van je leven.

Creëren doen we allemaal; ieders leven is een unieke schepping. Maar er is een groot verschil tussen bewust en onbewust creëren. Wanneer het je voorkomt dat je je pad niet zelf uitstippelt en dat alles je zomaar overkomt, dan ben je geen bewuste schepper. En dan voel je je ook niet verantwoordelijk voor wat er zich allemaal voordoet in je leven. Let wel, jezelf verantwoordelijk stellen voor je ervaringen is niet hetzelfde als jezelf met schuldgevoelens opzadelen. Je kunt je bewust zijn van je keuzes en de daaropvolgende situaties zonder daarover negatief te  oordelen. Diegene die de touwtjes in handen heeft, kijkt vooruit naar het doel. Wie achterom kijkt om te sakkeren over de afgelegde weg zal gegarandeerd vroeg of laat weer tegen iets anders aanbotsen. Schuldgevoelens tasten bovendien het zelfbeeld aan.

Het woord verantwoordelijkheid heeft misschien een nogal zware bijklank. Als een last die gedragen moet worden. Een vrijheid die zich plots tegen jou kan keren. Dat maakt dat we voorzichtig handelen en onszelf hardhandig op de vingers tikken als de gemaakte keuzes leed met zich meebrengen. Nog veel liever willen we de verantwoordelijkheid naar iets of iemand anders toeschuiven dan te beseffen dat niemand anders dan wijzelf verantwoordelijk zijn voor ons lijden. Veel mensen kiezen onbewust voor deze laatste optie, ook omdat het logisch lijkt om jezelf weinig tot geen zeggenschap over het reilen van je leven toe te schrijven. Daarvoor hebben we God, het lot en toeval bedacht.

Het zal dan ook veel mensen tegen de borst stoten dat ik mezelf vereenzelvig met God, het lot en toeval. Want ik neem de volledige verantwoordelijkheid voor mijn ervaringen. Voor mijn hele bestaan. Dat betekent niet dat ik niet dankbaar kan zijn ten opzichte van ‘iets groter’ dat ik vanuit mijn menselijk perspectief niet kan vatten. Dat ‘iets’ zouden velen God noemen. Ik noem het een deel van mezelf dat (nog) ontoereikend is. Het is mijn geëxternaliseerd (onder)bewustzijn, als een reflectie van mijn interne leefwereld op mijn externe leefwereld. Alles wat in het klein plaatsvindt, weerspiegelt ook in het grote.

Intens beseffen dat niemand anders dan jijzelf de controle heeft over wat je denkt, voelt en zodus ervaart, brengt een enorm bevrijdend gevoel teweeg. Het bewust scheppen van je gewaarwordingen is een Goddelijke handeling. Maar de dualistische wereld waarin we ons bevinden, dicteert dat alles haar tegengestelde moet hebben om te kunnen bestaan. (zie mijn tekst ‘Harmonieus leven in de dualiteit: een kwestie van evenwicht in de illusies’.)

Gezien vanuit de dualistische visie, kan verantwoordelijkheid niet bestaan zonder machteloosheid. Het valt immers niet te ontkennen dat er veel situaties en sferen op ons pad komen waarvan we kunnen stellen dat we ze niet zelf gecreëerd hebben. Dat komt omdat er naast ons individueel bewustzijn, datgene waar we meester over (kunnen) zijn, ook een collectief bewustzijn bestaat. Het collectief bewustzijn is de som van alle overtuigingen, ideeën, gedachten en gevoelens van alle mensen samen. Als een massa mensen ergens hetzelfde idee en gevoel over heeft, dan is dat het gedachtegoed dat zal primeren in hun samenleving.

Helaas wordt het merendeel van de mensen gedreven door angsten, alsook zijn er weinig mensen die bewust met zelfreflectie en -ontwikkeling bezig zijn. Dit weerspiegelt zich onder andere in de cultuur en het politieke klimaat. De wereld waarin we leven, is een co-creatie.

Wie zichzelf bewust ontwikkelt en open staat voor verandering en nieuwe ideeën, doet niet alleen zichzelf maar eveneens het collectieve bewustzijn een plezier. Elke ziel die groeit vormt een bijdrage aan het grotere geheel. En vele kleintjes samen, maken één groot.

Om die reden is er niets mooiers dan elkaar te helpen en om energie en inzichten uit te wisselen. Zelfontwikkeling is op termijn altijd gericht op het vervagen van de grens die het ‘ik’ van de ‘rest’ scheidt. Jezelf ontdekken, is de wereld ontdekken. En ook omgekeerd.

Het idee omtrent het bestaan van een collectief bewustzijn is niets nieuws. Het organiseren van bijeenkomsten waarbij de mentale krachten gebundeld worden om een bepaalde energie te manifesteren, is een eeuwenoud ritueel. Het gaat dan over mediteren en visualiseren in groep. Ik denk er zelf aan om binnenkort zulke bijeenkomsten te organiseren.

Zo lijkt het mij bijvoorbeeld een mooie energetische bijdrage om collectief de liefde en dankbaarheid voor Moeder Aarde en haar vruchten te benadrukken. Om in groep te focussen op de appreciatie voor de schoonheid van de natuur, als tegenwicht voor de destructieve onwetendheid waar haast niet meer naast te kijken valt. Ik hou u in elk geval op de hoogte van deze plannen…

_____________________________________________

Na het schrijven van deze tekst, beloonde ik mezelf door een video van Teal Swan te bekijken. Ik volg Teal Swan sedert enkele jaren en nadenken over haar woorden en daarin ook vaak herkenning vinden, is voor mij een ideaal moment van bezinning en rust. Haar video genaamd ‘Responsibility (Why, When and How To Take it)’ blijkt opmerkelijk goed aan te sluiten bij mijn persoonlijke bedenkingen. Het voelt als een bevestiging. Daarom deel ik deze video graag als aanvulling op wat er hierboven geschreven staat:

626a6a403b4e0a4c2292c14a05a38921.jpg

Het verhaal van je leven

Het is mij opgevallen hoe graag mensen een verhaal vertellen over zichzelf. Elke gewoonte, overtuiging en zielensmart wordt toegeschreven aan het levensverhaal waarmee ze zich identificeren. Vaak bestaat de kern van zo’n levensverhaal uit een moeilijke kindertijd, een ziekte of een traumatische gebeurtenis. Gebeurtenissen uit het verleden worden verantwoordelijk geacht voor de huidige staat van zijn.

“Omdat ik als kind misbruikt werd, ben ik nu zeer gesloten en achterdochtig van aard.”
“Ik kan mezelf niet veranderen, want depressie is erfelijk in mijn familie.”
“Ik ben zeer onzeker en kwetsbaar, daarom ga ik bepaalde uitdagingen uit zelfbescherming liever uit de weg.”

Dit zijn slechts drie beknopte voorbeelden van verhalen die mensen over zichzelf kunnen vertellen. Met het verstrijken der jaren stopt de verteller vaak met het uitbreiden van zijn verhaal en blijft het reeds vertelde steeds herhaald worden. Elke nieuwe ontmoeting nodigt uit om het vast gehanteerde levensverhaal vanonder het stof te halen.

Jammer genoeg is het gros van de vertelde verhalen die ik hoor negatief van aard. Zelfmedelijden vormt niet zelden een prominent onderdeel van het verhaal. Het probleem ligt in het gevoel van machteloosheid ten opzichte van het verhaal waarin men zich bevindt. Veel mensen beschouwen zich als een speelbal van het lot en zijn ervan overtuigd dat geluk iets is dat enkel bij toeval kan plaatsvinden.

De moeilijke omstandigheden, zoals een traumatische jeugd of erfelijkheidsfactoren, dienen zich inderdaad aan als iets waar je geen controle over hebt. Maar het verhaal dat je er achteraf over vertelt, is wel volledig naar keuze in te vullen. Het is een keuze om verbitterd en negatief rond te lopen omdat je je een slachtoffer voelt. Het verhaal over de pijn die je hebt doorstaan, kan evengoed een inspirerend positief verhaal worden. Misschien kunnen mensen zich herkennen in jouw verhaal en zich daardoor getroost voelen. Voordat je uit gewoonte begint te vertellen, vraag jezelf eens af wie er baat heeft bij het horen van jouw verhaal?

Ik vind het steeds moeilijker om lang te luisteren naar de trieste verhalen waarmee mensen zich hypnotiseren. Het delen van je smarten kan natuurlijk helend werken, maar er moet dan ook een verlangen naar transformatie op volgen. Wie er deugd bij heeft om zijn negatieve verhaal keer op keer te vertellen, graaft zichzelf steeds dieper in. Als je echt los wil komen van de pijnlijke gevoelens die je verhaal meebrengt, dan moet je in de eerste plaats stoppen met het te vertellen.

Je kunt, wanneer je maar wil, een geheel nieuw verhaal over jezelf vertellen. Alles is mogelijk! Alleen jij kunt bepalen wat voor iemand je wil zijn. En welke termen je jezelf toeschrijft. Ik zeg niet dat het nieuwe verhaal van de ene dag op de andere geïntegreerd zal zijn in jouw overtuigingen en werkelijkheid. Transformatie is vaak een traag en weerbarstig proces. Maar met wilskracht en doorzetting kun je gestaag schrijven aan het verhaal waar je trots op bent.

En tot slot nog dit: hoe prachtig of ontroerend je verhaal ook mag zijn, wees karig met het verspreiden van je vertelsels. Leer aanvoelen wanneer een goed moment om te vertellen zich aandient. Iedereen vindt zijn eigen verhaal het belangrijkste op aarde, het ego is daar verantwoordelijk voor. Wees dus kritisch op jezelf en geef je ego niet altijd waar het om vraagt.

Jij bent de schrijver van jouw verhaal. Wees niet bang om creatief en origineel te zijn!

Jij bent de schrijver van jouw verhaal. Wees niet bang om creatief en origineel te zijn!

Het brein en ik

Vanaf het moment dat het tot mij doordrong dat er een wezenlijk verschil bestaat tussen mijn brein en mijn ware ik, begon er veel te veranderen. Het was een cruciaal inzicht dat nodig was om de oneindigheid van mijn mogelijkheden te kunnen vatten.

Ik zag in dat mijn ware ik uit een oneindig creatief bewustzijn bestaat, dat vanuit liefde handelt. Mijn brein daarentegen, staat in voor mijn fysiek zelfbehoud en klampt zich daarom graag vast aan gewoonte en routine. Alles wat het brein herkent als veilig of plezierig, wil het zich eigen maken. Uitdagingen buiten de comfortzone zijn voor het brein alles behalve aanlokkelijk. Het neemt niet graag risico’s en blinkt uit in het overdrijven en panikeren.

Veel mensen zijn slaaf van hun brein, zonder dat ze het beseffen. Dat komt dan ook omdat ze zichzelf identificeren met hun brein. Ze denken dat zijzelf de impulsen van hun brein zijn en dat ze handelen vanuit keuze. Over het al dan niet hebben van een vrije wil, is doorheen de geschiedenis al veel gezegd geweest. Voor mij het is het alleszins duidelijk dat ik, het bewustzijn of de wilskracht achter het brein, de gewoontes en patronen van mijn brein kan veranderen.

Ik kan mijn brein dingen afleren en aanleren. Dit gaat vaak gepaard met weerstand. Soms drama. En vooral het begin is moeilijk. Maar als ik écht iets wil en blijf volharden, dan komt er gegarandeerd resultaat. En dat zet dan deuren open naar nog meer mogelijkheden.

Zelfvertrouwen is onontbeerlijk in het proces der zelfontwikkeling. Als ik geen vertrouwen heb in mezelf, in mijn kracht en transformatie, dan saboteer ik mezelf. Enkel een vanzelfsprekend vertrouwen in het tot stand komen van mijn visualisaties, is de brandstof waarop mijn creatieve vermogens draaien.

Het zogezegde ‘boetseren’ van het brein en van de identiteit is wat ik als zelfontwikkeling zou omschrijven. Je ontwikkelt jezelf tot de best mogelijke versie van jezelf.

Het bewustzijn kan creëren, maar kan evengoed loslaten en enkel observeren. In beide gevallen wordt er ervaring opgedaan. En dat is uiteindelijk het enige dat telt. De aard van de ervaring krijgt geen oordeel toegeschreven. Niets is ‘goed’ of ‘slecht’. Het ‘is’ gewoon.

Maar wie in de mogelijkheid is om het bewustzijn aan te spreken, kan zijn realiteit scheppen. Als jij nu deze tekst aan het lezen ben, dan is dat omdat je jezelf eraan herinnert dat dit mogelijk is. Dat jij de creator bent van jouw levensverhaal.

Het individu dat je denkt te zijn, heeft geen vaste vorm. Je kan zijn wat of wie je wil zijn. Maar weet dat het scheppingsproces, net als een geboorte, niet altijd even pijnloos verloopt. De beloning is echter groot.

download.jpg

 

Het schriftelijke vervolg op mijn filmpje over visualisatie

Wat visualisatie precies inhoudt, dat besprak ik in mijn filmpje. Hier wil ik even dieper ingaan op enkele veelvoorkomende vragen en misvattingen omtrent visualisatie.

1 . Kan ik visualiseren dat ik de lotto win?
Ja, dat kan zeker. Maar de kans is klein dat deze visualisatie werkelijk wordt omdat je jezelf in een machteloze positie visualiseert. Als je je inbeeldt dat rijkdom vanuit kansspelen voortkomt en niet vanuit je eigen mogelijkheden, dan stel je iets of iemand anders verantwoordelijk voor jouw welvaart. Het impliceert dat je afhankelijk bent van iets extern en dat je weinig vertrouwen hebt in je eigen vermogens om geld te verwerven. Het is dan beter om het gevoel van overvloed en rijkdom te simuleren, zonder daar een specifieke oorzaak bij te bedenken. Stel je bijvoorbeeld voor hoe het zou voelen indien je meer dan genoeg geld op je rekening had. Wat zou je dan doen en denken? Prent je elke dag enkele minuten het gevoel van financiële zorgeloosheid in en ervaar dit met je hele wezen.

Verstoor de ontluikende visualisatie niet door twijfels te hebben. Als je twijfel voelt, dan zul je twijfel krijgen. Misschien schiet het in je achterhoofd dat het voelen van rijkdom te confronterend is in contrast met je huidige situatie. En dat je door het inbeelden van wat (nog) niet is jezelf alleen maar kwelt. Terwijl je dit denkt, bevestig je in feite je gebrek aan rijkdom. Deze bevestiging is een uitvergroting van de situatie waarin je je niet wil bevinden. Alles wat je denkt en voelt, weerspiegelt zich uiteindelijk in jouw realiteit. Wees daarom selectief en voel en denk alleen datgene waar je naar verlangt. Laat het zelfmedelijden en scepticisme buiten spel.

Het kan zijn dat het voelen van rijkdom en overvloed zich niet letterlijk vertaalt naar een gespekte bankrekening. De materie is variabel, maar de gevoelens niet. Misschien voel je je op een dag rijk en onbeperkt in je mogelijkheden en staat dit los van het hebben van geld. Dat is juist het mooie aan visualisaties; de vorm waarin ze zich manifesteren komt soms als een verrassing.

2. Dus ik hoef alleen maar vanuit mijn luie stoel te visualiseren en alles valt in mijn schoot?
Neen, zo werkt het niet. Om een visualisatie werkelijkheid te doen worden, moet ze gepaard gaan met overeenstemmende acties. Niet alleen je gedachten en gevoelens weerspiegelen zich in je realiteit, maar evenzeer je handelingen. Als je vanuit vertrouwen handelt, wetende dat je je in de richting van je doelen aan het begeven bent, dan ben je een magneet voor datgene waar je naar streeft.

Om even een persoonlijk voorbeeld te geven: ik heb enorm veel werk gestoken in het tot stand brengen van mijn boek. Jarenlang heb ik me van tijd tot tijd teruggetrokken om te schrijven. Eenmaal alles op papier stond, liet ik het nalezen en corrigeren door verschillende vrienden. Ik visualiseerde mezelf meermaals met mijn boek in handen en ik wist zeker dat dit werkelijkheid zou worden. Hoe precies, dat wist ik nog niet, maar ik had er vertrouwen in dat ik wel een manier zou vinden.

‘Toevallig’ ontdekte ik het bestaan van Willems Uitgevers en ik vond meteen dat hun concept goed zou aansluiten bij mijn verhaal. Ik schreef de gegevens van deze uitgeverij op een papiertje en liet het vervolgens nog een jaar rondslingeren. De dag dat ik hen mijn manuscript doorstuurde, kreeg ik tot mijn vreugde zeer snel een positieve respons. Voor ik het wist had ik een contract en zou mijn boek binnen de zes maanden uitgebracht worden. Ik vond dat ik weinig moeite had moeten doen om deze samenwerking tot stand te brengen. Velen zeiden dat ik ‘geluk’ had gehad, want dat het vinden van een uitgeverij absoluut niet gemakkelijk was. Maar ik had natuurlijk jarenlang in vertrouwen en geduldig gewerkt aan mijn droom, alles was reeds diverse malen mentaal en gevoelsmatig gesimuleerd geweest, waardoor de uiteindelijke realisatie vlot tot stand kon komen. De materiële feiten resoneerden volledig met mijn energetische simulatie.

3. Ik ben single en wil graag een relatie. Kan ik liefde visualiseren? 
Absoluut. Als jong meisje en puber stond het hebben van een liefdevolle partner bovenaan op mijn verlanglijstje. Het liefdevolle contact met een knappe jongen was dan ook het onderwerp bij uitstek in mijn visualisaties. Ik kan dan ook zeggen dat ik nooit een gebrek aan liefde of genegenheid heb ervaren. Ik heb me nooit eenzaam of ongewild gevoeld. Natuurlijk weet ik ook wat liefdesverdriet is, dat hoort er nu eenmaal ook bij. Maar ik weet zeer goed wat het is om een standvastige liefdesrelatie te hebben met iemand.

Misschien heb je een specifieke persoon in gedachten waarmee je graag een relatie zou aangaan. Dan kun je aan deze persoon denken tijdens het visualiseren, ongeacht de liefde in de realiteit wederzijds is of niet. Zoals ik al zei, kan de gemanifesteerde visualisatie anders uitdraaien dan dat je het hebt ingebeeld. Maar de gevoelens die je tijdens de visualisatie voelde, die zullen sowieso werkelijkheid worden. Als je geborgenheid voelde, dan zul je geborgenheid krijgen. Dus ‘gebruik’ die andere persoon gerust als opwekker van de gevoelens waar je naar streeft.

Tot slot geef ik nog enkele praktische tips om je visualisaties aan kracht bij te zetten:

- SCHRIJF je dromen en verlangens neer op papier. En terwijl je aan het schrijven bent, VOEL dan waarover je het hebt. Steek het papiertje onder je matras of achter de spiegel waarin je elke dag kijkt. De woorden worden nu letterlijk op jou geprojecteerd.

- DOE in het dagelijkse leven ALSOF je reeds bereikt hebt wat je wilt. Speel een soort toneeltje. Wie zich rijk voelt, zal bijvoorbeeld niet klagen dat het leven duur is. Waarmee ik niet wil zeggen dat je onbezonnen geld moet gaan uitgeven. Transformatie vraagt tijd. Maar je kunt je in je hoofd ondertussen wel al de rijkste mens op aarde voelen. Of als het liefde betreft: doe alsof er thuis een partner op jou wacht. Voel hoe dat zou voelen en loop met dat gevoel een hele dag rond. Of stel dat je chronisch ziek bent. In plaats van gebukt onder pijn door het huis te schuifelen, zet je je rug en schouders recht en doe je alsof je een fit en gezond mens bent. Al is het maar voor even. Elke dag. Dit laatste heb ik zelf ook toegepast in tijden van ziekte.

- Heb VERTROUWEN en GEDULD. Soms kunnen de manifestaties indrukwekkend snel gaan en soms vraagt het tijd om verandering te zien.

- THE SKY IS NOT THE LIMIT: alles is mogelijk in je visualisaties. Leg jezelf geen beperkingen op. Geef je inbeeldingsvermogen vrij spel, er zijn geen regels. Wees creatief en zet je geest open voor alles wat goed voelt. Oordeel niet.

Ik wens je veel motivatie, zelfvertrouwen, inspiratie en succes!